We liepen als twee nieuwsgierige Hollanders te wandelen in een klein dorpje over een hobbelige half-verharde zandweg die bovendien de hoofdstraat bleek te zijn. Links zagen we een schitterend versierd kerkje dat we best eens van binnen wilden bekijken. We vroegen in het engels/frans/duits aan een toevallig passerende vrouw of het kerkje te bezichtigen was, maar ze begreep ons niet. Ze kwam echter net met een mand vol vruchten van het land, ze pakte een aantal dikke augurken en bood ons die zo hartelijk aan dat we ze niet konden weigeren.
Dit verhaal is typisch voor het Roemenië dat wij hebben leren kennen: veel kleine dorpjes met weinig, maar wel erg oude auto's op de primitieve wegen. Het verkeer bestaat voornamelijk uit paard en wagens en soms zie je er zelfs nog ossen trekken! Veel armoedige, maar ook mooi gekleurde huisjes en schitterend versierde kerkjes. Maar de mensen zijn hartelijk en gastvrij, hoe arm ze dan ook vaak zijn. Je hoeft je er niet over te verbazen als je door volkomen onbekende mensen in huis wordt uitgenodigd om een glas pittige Roemeense pruimenjenever te nuttigen, aangevuld met een schaal brood, koeken of zelfs stukken spek.
In de zomer van 1999 bezochten we voor de tweede keer Talmaciu, een dorp dat ongeveer 20 km. ten zuiden van Sibiu ligt, midden in Roemenië. De mensen die we daar hebben leren kennen zijn echte vrienden geworden. Met z'n vieren logeerden we in een flat van de familie Vulcu. Silviu en Maria Vulcu zijn beide leraar. Ze verhuren de flat, waarin eerder hun ouders woonden, aan gasten. Je hebt hier de beschikking over een slaapkamer, bibliotheek, woonkamer, keuken en badkamer, waar je met vier personen zeer comfortabel kunt verblijven. Bovendien kan Maria heerlijk koken en dat doet ze graag voor haar gasten, zodat je moet oppassen dat je niet vele kilo's zwaarder naar Holland terugkeert. Silviu, de gastheer, trekt met je mee om je de mooiste plekjes van Roemenië te laten zien. Er is daar heel veel te zien en te beleven:
... zo gingen we op bezoek bij de familie Baltes in Mohu; we bezichtigden hun boerderij en toen spande de vader het paard voor de wagen, liet ons instappen en maakte zo met ons een prachtige tocht door de schitterende natuur.
... natuurlijk is niet alles mooi in Roemenië; met Doru Turcanu, die ook graag zijn huis en tafel ter beschikking stelt van toeristen, gingen we op bezoek bij enkele erg arme gezinnen; we zagen hier schrijnende armoede, maar dan valt het toch weer op dat deze mensen alles zullen doen om het je naar de zin te maken met zelfgemaakte wijn en koeken terwijl de huisvrouw gauw naar de tuin gaat om daar een bos bloemen voor je te plukken. De mensen zijn vaak heel arm maar zo ontzettend hartelijk en gastvrij.
... we hebben in Roemenië prachtige steden bezocht, zoals Brasov en Sighisoara met heel veel prachtige gebouwen, maar we zijn ook in een badplaats geweest, waar je je met modder in kunt smeren, zodat je al drijvend op het zoute water, "geneest" van bijna alle kwalen.

De dagen die we doorgebracht hebben in Boekarest waren een aparte ervaring.Het is een stad met een heel oude geschiedenis, maar in het centrum vind je het "volkspaleis", het grootste regeringsgebouw in Europa, voortgekomen uit het waanidee van Ceaucescu dat hij hiermee meer dan welke Franse of Romeinse keizer dan ook onvergankelijke roem zou vergaren. Overal in deze stad zie je nog de overblijfselen van de bloedige revolutie in 1989. Een vakantie in Roemenië kun je niet beschrijven, je moet het meegemaakt hebben: een stap van 50 jaar terug in de geschiedenis, maar waarin je zoveel en zulke bijzondere dingen beleeft, dat je bij het afscheid zegt: "We komen zeker terug!"

Aaltje, Hennie, Nicol, Bert