Nadat we al enige tijd via briefwisseling en e-mail contact hebben gehad met een Roemeense familie in Talmaciu en in augustus 2004 de dochter van deze familie de vakantie bij ons heeft doorgebracht, besluiten we, samen met de familie Thole, een tegenbezoek te brengen aan Roemenie.
En zo vertrekken we eind augustus. Er is afgesproken de trip in drie dagen te volbrengen en de eerste nacht overnachten we in het zuiden van Duitsland, een afstand van om en nabij 750 kilometer. De volgende morgen rijden we alweer om 09.00 uur, passeren de Oostenrijkse grens, rijden voorbij Linz en Wenen en naderen in de middag de Hongaarse grens. Hongarije heeft tot vrijwel aan de grens met Roemenië een prima autoweg zodat we vlak voor Szeged (weer ongeveer 750 kilometer) kunnen overnachten.
De derde dag moeten we nog ongeveer 450 kilometer afleggen, wat gezien de kwaliteit van het Roemeense wegennet (vrijwel alles tweebaans en veel moeilijk te passeren vrachtverkeer), zeker de gehele dag in beslag zal nemen. Niet onvermeld mag overigens blijven dat de grensovergang om voor ons onverklaarbare redenen ruim twee uur in beslag neemt.
Tegen de avond naderen we Sibiu en dankzij de goede aanwijzingen van de achterbank vinden we ook moeiteloos Talmaciu. De ontvangst door onze gastfamilie is hartverwarmend. Na onze bagage in het “blok” (appartementengebouw waar we een flat als slaapgelegenheid hebben) te hebben afgeleverd, worden we aan tafel genood en genieten we van een voortreffelijke maaltijd.

De volgende morgen maken we onder begeleiding een wandeling over de plaatselijke markt (food, non-food en varkens en paarden), raken een beetje van streek door de in onze ogen soms wel erg ruwe behandeling van de dieren en wandelen door naar het aangrenzende zigeunerdorp. Hier maken we foto’s (een enkele tegen betaling) en bezoeken we een gipsy-woning. Een bijzondere ervaring gezien de volstrekt afwijkende inrichting van het huis en zeker als je dan ook nog hoort dat de zoon van elf jaar in 2005 zal worden voorzien van een al uitgezocht bruidje.
Na de lunch bezoeken we het openluchtmuseum van Sibiu (Astra), een beetje vergelijkbaar met het openluchtmuseum in Arnhem.

Op maandag wacht ons een picknick in een “cabane” in de bergen. De weg erheen is, wat betreft de laatste twee kilometer, een marteling, maar eenmaal aangekomen treffen we een waar paradijsje. Bergen (en beren, naar ons wordt verzekerd) rondom, een snel stromend riviertje, prachtig weer, aangenaam gezelschap en goed eten, door ons gastechtpaar op kundige wijze klaargemaakt boven een houtsvuur.

Dinsdag vertrekken we vroeg voor een bezoek aan Sighisoara, een prachtige oude plaats ten noord-oosten van Sibiu. Onderweg passeren we het plaatsje Copsa Mica, tot voor kort nog beschouwd als de meest vervuilde plaats van de wereld. Deze vervuiling werd veroorzaakt door een roetfabriek, die in geen enkele andere plaats huisvesting kon vinden. We kunnen constateren dat er, afgezien van het skelet van een oude fabriek, veel vooruitgang is geboekt met de schoonmaak van het plaatsje. Ook het groen probeert weer zijn oude plaats in te nemen.
Sighisoara is een belevenis met een schitterend oud kasteel in het centrum. De benedenverdiepingen van het gebouw fungeren als museum.
Op de terugweg naar Talmaciu worden onderweg nog een paar foto’s gemaakt van een man en vrouw met een echte ossenkar. We beloven het echtpaar de door ons gemaakte foto’s op te sturen. Deze ossenkar is daarom zo bijzonder omdat hij, in tegenstelling tot enkele jaren geleden, bijna niet meer voorkomt. De gewone paard-en-wagen-combinatie daarentegen is op vrijwel alle wegen in Roemenië nog een zeer vertrouwd verschijnsel.

Woensdag gaan we naar Sibiu en bezichtigen de stad, zijn vele kerken (evangelisch, katholiek en orthodox) en het museum Bruckenthal.
De stad doet erg gezellig aan met zijn voor het verkeer afgesloten hoofdstraat, waarin vele terrassen en eetgelegenheden en zijn grote en kleine pleinen.

Donderdag bezoeken we in Tournu Rossu de school van onze gastheer. We worden bij de poort al hartelijk welkom geheten door een aantal meiden, dat op de school (ook een internaat) de vakantie doorbrengt. Opvallend is de warmte waarmee zij hun leraar (onze gastheer) begroeten. De dames willen allemaal op de foto en dat gebeurt dan ook.
Na deze fotosessie gaan we de gebouwen in en ontmoeten de (vrouwelijke) directeur van de school, die zich vervolgens aansluit bij de rondleiding.
De afspraak is na het schoolbezoek fossielen te gaan zoeken. We rijden Tournu Rossu door, parkeren de wagen aan het eind van het dorp en gaan te voet verder door een deel van hert dorp, waar zigeuners wonen. Hier constateren we met eigen ogen hoe belabberd de woonomstandigheden van deze mensen nog zijn. De daken van de hutjes (meer is er niet van te zeggen) bestaan voor een groot deel uit platgeslagen blik. Het humeur van de bewoner schijnt er overigens niet onder te lijden.
’s Avonds wacht ons een bezoek aan Mohu, een klein plaatsje tussen Talmaciu en Sibiu. We worden op de boerderij hartelijk welkom geheten door de familie en uitgenodigd in de boerenkar plaats te nemen om een tochtje in de omgeving te maken. Om een uur of acht maken we de terugkomst van de “buffels” mee, een spectaculaire gebeurtenis als je ziet hoe de honderden beesten de berg afdalen en vervolgens zelf hun weg zoeken naar de verschillende boerderijen.

Vrijdagmorgen brengen we enkele afscheidsbezoeken en bezoeken in de middag nogmaals Sibiu. Om vijf uur zijn we uitgenodigd voor de introductie/presentatie van de derde dichtbundel van Anthonia Amatti, een Roemeense dichteres en lerares Frans. Er worden enkele (voor ons helaas onverstaanbare) toespraken gehouden in de Roemeense taal en aan het eind krijgen we een drankje en wat borrelnootjes aangeboden. Een zeer plezierige bijeenkomst.
's Avonds is er bij de gastfamilie een uitgebreid afscheidsdiner, dat we op het middernachtelijke uur afsluiten met zang en dans.

Op zaterdagmorgen begint onze driedaagse terugreis naar Nederland.
De reis naar en het verblijf in Roemenie is een onvergetelijke ervaring en wat ons betreft zeker voor herhaling vatbaar.

Wil en Luut Hooiveld