10 dagen vakantie in een fantastische omgeving voor €250,- per persoon, exclusief de reis.
Inbegrepen alle maaltijden (verzorgd door de familie Vulcu) en een 3-kamer appartement in het plaatsje Talmaciu (Transsylvanië),
omgeven door bergen (de Karpaten) van meer dan 2500 m. hoog.
Natuurlijk mag u ook langer blijven (€25 p.p.p.d)!
Mijn Mooiste Vakantie
Artikel in de De Twentsche Courant Tubantia
Redactie Bijlagen.
Augustus 2000
Als ik hierboven schrijf mijnmooiste vakantie, dan kan ik er nog veel meer woorden aan toevoegen in de overtreffende trap.
Ik denk dan b.v. aan: armoedigste, rijkste, meest gastvrije, ontroerendste, verdrietigste,
kortom alle mogelijke tegenstellingen die je je in de vakantie maar kunt bedenken.
Ruim drie jaar geleden zagen wij in de bibliotheek een briefje hangen van dhr. Harry Olde Hartman uit Glanerbrug. Harry heeft tien jaar geleden een fietstocht naar Roemenie gemaakt en daarvan heeft hij heel veel contacten overgehouden. In het briefje stond dat er enkele gezinnen in Roemenie wel graag gasten wilden ontvangen uit Nederland.
Wij hadden erg grote twijfels, gezien alle verhalen in de krant over armoede, geweld, natuurrampen en verdere onzekerheden in dit land, maar de enthousiaste verhalen van Harry hebben ons toch doen besluiten het erop te wagen. Wat zijn we blij dat we het gedaan hebben.
Op een hele vroege zaterdagmorgen in juli 1997 vertrokken we met een bus van Eurolines vanuit Arnhem naar Frankfurt am Main. Daar stapten we over in een Roemeense bus die ons verder zou brengen naar onze vakantiebestemming Talmaciu, een dorp midden in Roemenie in de buurt van de stad Sibiu. Deze bus was een voorproefje van wat ons te wachten stond: loeiheet, geen airconditioning en een toilet dat diende als opslagplaats voor de koffers. De reis duurde in totaal 36 uur en voerde ons door Tsjechië, Slowakije, Hongarije en op zondagmiddag kwamen we tenslotte aan in Sibiu, waar onze gastheer ons al met zijn Dacia stond op te wachten om ons naar zijn huis te brengen. Daar had men ondertussen een uur geleden de grote houtkachel al opgestookt, waarmee het water werd verwarmd om ons te douchen.
Het welkom was allervriendelijkst. Buiten werd een lange tafel gedekt waarop een overvloed stond van allerlei voedsel, wat volgens onze gastheer, Doru, nog niet vol zat met alle "chemie" die er in het westen werd ingestopt.
We zaten plotseling in een land dat mij het meest herinnert aan de tijd ruim vijftig jaar geleden, vlak na de tweede wereldoorlog, toen we allerlei luxe van nu nog niet kenden: een houten wc. in de tuin, op de straat veel paardenwagens, maar ook nog wel met ossen ervoor, en woonhuizen, die wij nog wel in een openluchtmuseum tegenkomen.
Maar wat het meeste indruk op ons maakte was de houding van de mensen die je ontmoet. Veel mensen zijn erg arm (als je het geluk hebt te kunnen werken, verdien je zo'n 150 gulden in de maand, terwijl de prijzen in de winkel soms die van ons toch wel aardig benaderen).
Ondanks deze armoede waren de mensen onvoorstelbaar vriendelijk en gastvrij tegenover ons. Onbekende mensen nodigen je in hun huis uit, zetten je een zelfgemaakte wijn en koeken voor en als je vertrekt plukken ze gauw een bos bloemen uit de tuin om die aan "doamna" (mevrouw) mee te geven.
De natuur is schitterend; midden in de hete julimaand bekogelden we elkaar met sneeuwballen in het prachtige Fagarasgebergte. Onze gastheer liet ons de mooiste plekjes zien; we reisden vaak met de trein die eruit zag als de boemeltrein uit mijn jeugd: overal gebutst, houten banken en nog een echt kartonnen spoorkaartje.
Vrienden van onze gastheer nodigden ons uit voor een rit op een boerenwagen door het prachtig landschap, we picknickten en zochten fossielen op een bergwand waar volgens de verhalen nog beren in het wild leefden.
Vlakbij Talmaciu ligt de woonwijk Talmaciu 2. Het is een verzameling van "huizen" waarin mensen in de grootste armoede wonen. Een deel van het geld dat wij aan deze vakantie bijdroegen, werd gebruikt om deze mensen te helpen een betere toekomst op te bouwen. Zo had men daar een veestal gebouwd en met Nederlandse hulp wat koeien gekocht; verder was er een stuk land om deze dieren van hooi te voorzien. Tijdens onze vakantie moest het hooi binnengehaald worden omdat er slecht weer voorspeld werd. Samen met enkele bewoners van Talmaciu 2 hebben we een dag in grote hitte op het hooiland gewerkt om alles op tijd binnen te krijgen.
Zo was het een vakantie van grote tegenstellingen: Armoede en gastvrijheid...krottenwijken en schitterende gebouwen (vooral kloosters)...het paleis van Dracula en Ceaucescu...we zagen het allemaal van dichtbij. Nog nooit heeft een vakantie zoveel indruk op ons gemaakt. We hopen dat u het een beetje uit deze brief kunt opmaken.
Met vriendelijke groeten,
Redactie Bijlagen.
Augustus 2000
Als ik hierboven schrijf mijn
Ruim drie jaar geleden zagen wij in de bibliotheek een briefje hangen van dhr. Harry Olde Hartman uit Glanerbrug. Harry heeft tien jaar geleden een fietstocht naar Roemenie gemaakt en daarvan heeft hij heel veel contacten overgehouden. In het briefje stond dat er enkele gezinnen in Roemenie wel graag gasten wilden ontvangen uit Nederland.
Wij hadden erg grote twijfels, gezien alle verhalen in de krant over armoede, geweld, natuurrampen en verdere onzekerheden in dit land, maar de enthousiaste verhalen van Harry hebben ons toch doen besluiten het erop te wagen. Wat zijn we blij dat we het gedaan hebben.
Op een hele vroege zaterdagmorgen in juli 1997 vertrokken we met een bus van Eurolines vanuit Arnhem naar Frankfurt am Main. Daar stapten we over in een Roemeense bus die ons verder zou brengen naar onze vakantiebestemming Talmaciu, een dorp midden in Roemenie in de buurt van de stad Sibiu. Deze bus was een voorproefje van wat ons te wachten stond: loeiheet, geen airconditioning en een toilet dat diende als opslagplaats voor de koffers. De reis duurde in totaal 36 uur en voerde ons door Tsjechië, Slowakije, Hongarije en op zondagmiddag kwamen we tenslotte aan in Sibiu, waar onze gastheer ons al met zijn Dacia stond op te wachten om ons naar zijn huis te brengen. Daar had men ondertussen een uur geleden de grote houtkachel al opgestookt, waarmee het water werd verwarmd om ons te douchen.
Het welkom was allervriendelijkst. Buiten werd een lange tafel gedekt waarop een overvloed stond van allerlei voedsel, wat volgens onze gastheer, Doru, nog niet vol zat met alle "chemie" die er in het westen werd ingestopt.
We zaten plotseling in een land dat mij het meest herinnert aan de tijd ruim vijftig jaar geleden, vlak na de tweede wereldoorlog, toen we allerlei luxe van nu nog niet kenden: een houten wc. in de tuin, op de straat veel paardenwagens, maar ook nog wel met ossen ervoor, en woonhuizen, die wij nog wel in een openluchtmuseum tegenkomen.
Maar wat het meeste indruk op ons maakte was de houding van de mensen die je ontmoet. Veel mensen zijn erg arm (als je het geluk hebt te kunnen werken, verdien je zo'n 150 gulden in de maand, terwijl de prijzen in de winkel soms die van ons toch wel aardig benaderen).
Ondanks deze armoede waren de mensen onvoorstelbaar vriendelijk en gastvrij tegenover ons. Onbekende mensen nodigen je in hun huis uit, zetten je een zelfgemaakte wijn en koeken voor en als je vertrekt plukken ze gauw een bos bloemen uit de tuin om die aan "doamna" (mevrouw) mee te geven.
De natuur is schitterend; midden in de hete julimaand bekogelden we elkaar met sneeuwballen in het prachtige Fagarasgebergte. Onze gastheer liet ons de mooiste plekjes zien; we reisden vaak met de trein die eruit zag als de boemeltrein uit mijn jeugd: overal gebutst, houten banken en nog een echt kartonnen spoorkaartje.
Vrienden van onze gastheer nodigden ons uit voor een rit op een boerenwagen door het prachtig landschap, we picknickten en zochten fossielen op een bergwand waar volgens de verhalen nog beren in het wild leefden.
Vlakbij Talmaciu ligt de woonwijk Talmaciu 2. Het is een verzameling van "huizen" waarin mensen in de grootste armoede wonen. Een deel van het geld dat wij aan deze vakantie bijdroegen, werd gebruikt om deze mensen te helpen een betere toekomst op te bouwen. Zo had men daar een veestal gebouwd en met Nederlandse hulp wat koeien gekocht; verder was er een stuk land om deze dieren van hooi te voorzien. Tijdens onze vakantie moest het hooi binnengehaald worden omdat er slecht weer voorspeld werd. Samen met enkele bewoners van Talmaciu 2 hebben we een dag in grote hitte op het hooiland gewerkt om alles op tijd binnen te krijgen.
Zo was het een vakantie van grote tegenstellingen: Armoede en gastvrijheid...krottenwijken en schitterende gebouwen (vooral kloosters)...het paleis van Dracula en Ceaucescu...we zagen het allemaal van dichtbij. Nog nooit heeft een vakantie zoveel indruk op ons gemaakt. We hopen dat u het een beetje uit deze brief kunt opmaken.
Met vriendelijke groeten,
Aaltje en Hennie Thole
Neercasselstraat 38
7581 VV Losser
tel. 053-5383217
Talmaciu op de kaart
Waar ligt Talmaciu precies?
Gebruik deze link en je krijgt een satellietbeeld te zien van Talmaciu en omgeving, gecombineerd met een topografische invulling. Nou ja, klik maar gewoon.
Gebruik deze link en je krijgt een satellietbeeld te zien van Talmaciu en omgeving, gecombineerd met een topografische invulling. Nou ja, klik maar gewoon.